به تماشای جمالت در و دیوار حریص

باغ حسن تو نم از خون جگر می طلبد

گریزاریست مرا دیده خونبار حریص

ز آب و آیینه بجو صورت این سر که چراست

مرض عشق من آن مایه بد نامیها

کرده او را به هلاک دل بیمار حریص

خنده فرمای لب حسن که آن زاری ماست