در مهد که دایه ساقیش بود

بازی بازی از آن ذقن حظ

لب می گریزم از حسد که دارد

خط زان دو لب شکرشکن حظ

می کرد از آن لبان لبن حظ

گو شیخ مگو مراخطا کار

من دارم از آن بت ختن حظ