محتشم بردرش از خدمت خود هرزه ملاف

شدی ای دل سر راهش به چه جرات واقع

ای نگهبان نبود گر رخ آن مه منظور

میتوان از تو کشید ای همه منت واقع

آید از بی هنری چون تو چه خدمت واقع