من و شبهای سرما و خیال آستان بوسی

گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع

مرا از آستان او زمین و آسمان مانع

که آنجا نیست بیم پرده دارو پاسبان مانع

نگهبانان ز ما دارند پنهان داغها بر جان

که ممکن نیست خوبان را شد از لطف نهان مانع