باو سر فرو آر و بسپار تیغ

شدم آن چنان کشته او به میل

که از میل من شد خبردار تیغ

نه چابک تری از تو هست ای اجل

چه جائیست کوی تو کانجا مدام

ز در سنگ بارد ز دیوار تیغ

ازین بزم اگر دفع من واجبست