عجب که تا به قیامت محیط هستی را

تو آن دری که برون ناید از هزار صدف

برای چون تو دری شاید ای چکیده صنع

اگر دهان بگشاید هزار بار صدف

گران شود به چنین در شاهوار صدف

توان گرفت بزر ز احترام گوشی را

که در راز تو را باشد ای نگار صدف