اجل می برد اگر فرمان عاشق

تب گرم تو عالم را سیه کرد

ز خود بر سینه سوزان عاشق

دمی صد بار از درد تو می مرد

به بالینت دمی نبود که گرید

نیالاید به خون دامان عاشق

کشی گر آهی از دل خیزد آتش