از بوالعجبی جام شرابیست معلق

در حلقه فتراک تو دایم دل بریان

آویخته چون مرغ کبابیست معلق

این کاسه سر کاون پر نشئه ز عشقت

در سینه دل زیر و زبر گشته ز خویت

لرزنده تر از قطره آبیست معلق

دل کز طمع لعل تو افتاده در آن زلف