بهر جنبشهای زلف مشگسای او هلاک

من که تنگ آوردنش در بر تصور کرده ام

می شوم از رشگ تنگی قبای او هلاک

گر بجنبد باد می میرم که از بی تابیم

ای فلک یک روز کامم از وفای او بده

پیش از آن روزی که گردم از جفای او هلاک

می نهد تا غمزه ناوک در کمان می سازدم