وگر عشق تو دینم برد از آن هم نیز برگشتم

ز دلدار دگر خواه دوای درد دل جستن

که هرچند از تو جستم چاره بیچاره تر گشتم

اگر لعل تو جانم برد برکندم ازو دندان

به زور حسن خودچندان مرا آزار فرمودی

که بیزار از جمال خوب رویان دگر گشتم

اگر چون محتشم پا از ره عشقت کشم اولی