اگر چون محتشم پا از ره عشقت کشم اولی

وگر عشق تو دینم برد از آن هم نیز برگشتم

به زور حسن خودچندان مرا آزار فرمودی

که بیزار از جمال خوب رویان دگر گشتم

که از پرآهست یک سان به خاک رهگذر گشتم