چون فاخته سنگ ستم خرده ازین باغ

چون من به در هجر ز بیداد تو رفتم

چندان نگهم داشت که از یاد تو رفتم

دل در گرو جلوه شمشاد تو رفتم

بشتاب ز دنبال که با زخم غریبی

از صید گه غمزه صیاد تو رفتم