بشتاب ز دنبال که با زخم غریبی

چندان نگهم داشت که از یاد تو رفتم

چون فاخته سنگ ستم خرده ازین باغ

دل در گرو جلوه شمشاد تو رفتم

از صید گه غمزه صیاد تو رفتم

برکس مکن اطلاق هلاکم که ز دنیا

از سعی اجل هم نه به امداد تو رفتم