از صید گه غمزه صیاد تو رفتم

چون فاخته سنگ ستم خرده ازین باغ

دل در گرو جلوه شمشاد تو رفتم

بشتاب ز دنبال که با زخم غریبی

برکس مکن اطلاق هلاکم که ز دنیا

از سعی اجل هم نه به امداد تو رفتم

پوشیده کفن سوی مکافات گه حشر