پوشیده کفن سوی مکافات گه حشر

از صید گه غمزه صیاد تو رفتم

برکس مکن اطلاق هلاکم که ز دنیا

از سعی اجل هم نه به امداد تو رفتم

تا زین ستم آباد به بیداد تو رفتم

خسرو ز جهان می شد و آهسته به شیرین

می گفت که من در سر فرهاد تو رفتم