رخ امید به عهدت ز عاقبت نگریها

چو خار در جگر خویشتن خلیدم و رفتم

درون پرده صبرم ز حد چو رفت تحمل

ز پاس دامن آن پرده بر دریدم و رفتم

سیه در آینه بخت خویش دیدم و رفتم

به پند دیده صحبت پسند کار نکردم

نصیحت دل عزلت گزین شنیدم و رفتم