نصیحت دل عزلت گزین شنیدم و رفتم

رخ امید به عهدت ز عاقبت نگریها

سیه در آینه بخت خویش دیدم و رفتم

به پند دیده صحبت پسند کار نکردم

مرا لقب کن ازین پس سگ رمیده ز آهو

کز آهوئی چو تو با صد هوس رمیدم و رفتم

شکیب را چو نیامد ز پس نوید امیدی