هزار سال بگرد شکارگاه تو گردم

بزن به تیغم و پیش از من هلاک گنه خود

به گردن دگران نه که من گواه تو گردم

به این امید که روزی شکاری خورم از تو

به هم زدی ز سبک دستی کرشمه جهانی

اسیر فتنه حسن گران سپاه تو گردم

بکش مرا و میندیش از گنه که همان من