قوت نطقم نماند لال برون آمدم

بهر دعا از درت چون به درون آمدم

عشق چو بازم به ناز سوی تو خواند از برون

در ز درون بسته بود من به فسون آمدم

من که زدم از ازل لاف شکیب ابد