وز آن یک لطف صد بی تابی از اغیار فهمیدم

به خود دوشینه لطفی از ادای یار فهمیدم

ز عشقم گوئی آگاه است کامشب از نگاه او

حجاب آلوده تغییری در آن رخسار فهمیدم

به تمکینی که مژگانش به جنبیدن نشد مایل