که چشم اشک فشانی که داشتم ز تو دارم

مکش به طعنه بی دردیم که بر دل غمگین

هنوز زخم سنانی که داشتم ز تو دارم

چه سود سرمه آسودگی بدیده کشیدن

بدیده دگران جام کن به رغم من ای گل

که دیده نگرانی که داشتم ز تو دارم

به چشم و لطف نهان سوی محتشم نظری کن