منم آن که یک جهان را ز غمت به باد دادم

بچه روی عذر گویم که رخ سیاه دارم

من اگر گناه کارم تو به عفو کار خود کن

که زبان توبه گوی و لب عذر خواه دارم

تو قبول اگر نداری دو جهان گواه دارم

نه چنان برخش آهم زده تازه حسنت

که عنان آن توانم نفسی نگاه دارم