به یکی نگاه جانم بستان که تا قیامت

که اگرچه دورم از در به دل تو راه دارم

ز درون شعله خیزم مشو از غرور ایمن

که درین نهفته تر کش همه تیر آه دارم

دل خویش را تسلی به همان نگاه دارم

ملک الملکوک عشقم که به من نمانده الا

تن بی قبا که به روی سر بی کلاه دارم