چون نیست هیچت محتشم ز آشوب دوران غم مخور

گر بگذرد آب از رکاب آتش عنانی را چه غم

ای دل برون رفتن چه سود از صید گاه عشق او

صید ار گریزد صد قدم زرین کمانی را چه غم

صدخانه گر ویران شود بی خانمانی را چه غم