چون من از نامردمی در چشم خون مالا کنم

اهل دل را گفته محروم نگذارم ز جور

آن قدر بگذار تا منهم دلی پیدا کنم

خاک پای آن پری کز خون مردم بهتر است

حشمت من محتشم این بس که در اقلیم فقر

بی طمع گردم گدائی از در دلها کنم