شب که ملول می شوم بر دل ریش تا سحر

بس که همیشه در غمت فکر محال می کنم

هجر تو را ز بی خودی وصل خیال می کنم

صورت یار می کشم دفع ملال می کنم

او ز کمال دلبری زیب جمال می دهد

من ز جمال آن پری کسب کمال می کنم