من ز جمال آن پری کسب کمال می کنم

شب که ملول می شوم بر دل ریش تا سحر

صورت یار می کشم دفع ملال می کنم

او ز کمال دلبری زیب جمال می دهد

زلف مساز پرشکن خال به رخ منه که من

چون دگران نه عاشقی با خط و خال می کنم

من که به مه نمی کنم نسبت نعل توسنت