زلف مساز پرشکن خال به رخ منه که من

صورت یار می کشم دفع ملال می کنم

او ز کمال دلبری زیب جمال می دهد

من ز جمال آن پری کسب کمال می کنم

چون دگران نه عاشقی با خط و خال می کنم

من که به مه نمی کنم نسبت نعل توسنت

نسبت طاق ابرویت کی به هلال می کنم