من که به مه نمی کنم نسبت نعل توسنت

من ز جمال آن پری کسب کمال می کنم

زلف مساز پرشکن خال به رخ منه که من

چون دگران نه عاشقی با خط و خال می کنم

نسبت طاق ابرویت کی به هلال می کنم

شیخ حدیث طوبی و سدره کشید در میان

من ز میانه فکر آن تازه نهال می کنم