تصور می کنم کاب لطافت می چکد زان رخ

که از سرهای شاهانش گران فتراک می بینم

جمالش ذره در صورت قالب نمی گنجد

به آن عنوانکه من ز آئینه ادراک می بینم

زبس کز نشاء حسنش طراوت ناک می بینم

اجل مشکل که یابد نوبت آن دو عهدان قاتل

که در کار خودش بس چست و پر چالاک می بینم