اجل مشکل که یابد نوبت آن دو عهدان قاتل

به آن عنوانکه من ز آئینه ادراک می بینم

تصور می کنم کاب لطافت می چکد زان رخ

زبس کز نشاء حسنش طراوت ناک می بینم

که در کار خودش بس چست و پر چالاک می بینم

تو دست خود زقتل محتشم دارای اجل کوته

که آن فتح از در شمشیر آن بیاک می بینم