چو سروی را به لطف قد رعنای تو می بینم

دل خود را هنوز اندر تمنای تو می بینم

که میمیرم چو ماهی را به سیمای تو می بینم

نسیم آشنائی لرزه می اندازدم بر تن

به شکلت دیده ام شوخی و خواهد کشتنم گویا

که در وی نشاء عاشق کشیهای تو می بینم

ثبات عشق دیرین بین که دارم چشم برغیری