گفتیم کی خواهی آمد باز حال خود بگو

می گذارم با تو وحشی انس تنها می روم

می روم در پی بلای هجر از یاد وصال

اشگم از چشم بلا بین میرود تا می روم

حال من در پرده غیب است حالا می روم

وای بر من محتشم ز غایت بیچارگی

در رهی کانرا نهایت نیست پیدا می روم