چون گشته ای به دشمن ناموس خویش دوست

کو دل که محو نرگس جادو فنت شوم

مستغرق نظاره مرد افکنت شوم

اینست دوستی که به جغان دشمنت شوم

از غیرتم برین که به من نیز این چنین

بی قیدوار دوست شوی دشمنت شوم