شه محتشم کش من چو کمان رنجشم را

نگهی دگر خدا را که خراب آن نگاهم

ز سیاست تو گشتم به گناه اگرچه قایل

به طریق مجرمانم نکشی که بی گناهم

به ستیزه سخت کردی حذر از خدنگ آهم