که فردا بی وصیت مرده باشم بی شهادت هم

به من حیفست شمشیر سیاست دار عبرت هم

که بردم جان ز هجر و می برم نام محبت هم

یک امشب زنده ام از بردن نامت مکن منعم

تو چون با جور خوش داری خوشا عمر ابد کز تو

کشم بار جفا تا زنده باشم بار منت هم

به نوعی کرده درخواهم غم افسانه عشقت