کشم بار جفا تا زنده باشم بار منت هم

یک امشب زنده ام از بردن نامت مکن منعم

که فردا بی وصیت مرده باشم بی شهادت هم

تو چون با جور خوش داری خوشا عمر ابد کز تو

به نوعی کرده درخواهم غم افسانه عشقت

که بیدارم نسازد نفخه صور قیامت هم

به بزمت غیر پر گردیده گستاخ آمدم دیگر