به بزمت غیر پر گردیده گستاخ آمدم دیگر

کشم بار جفا تا زنده باشم بار منت هم

به نوعی کرده درخواهم غم افسانه عشقت

که بیدارم نسازد نفخه صور قیامت هم

که دست قدرتش کوتاه سازم پای جرات هم

مده با خود مجال دستبازی باد را ای گل

که جیب حسن ازین دارد خطر دامان عصمت هم