ای ناصخ از فرمان من سرمی کشد تیغ زبان

پنهان اشارت می کند آن نرگس مستانه هم

از بس که در مشق جنون رسوا شدم پیرانه سر

خندند بر من نوخطان طفلان مکتب خانه هم

امروز پند من مده کاشفته ام دیوانه هم

گر روی بنمائی به من ای شمع بنمایم به تو

در جان سپاری عاشقی چابک تر از پروانه هم