بیگانگیهای سگت شبها چو یاد آید مرا

در جان سپاری عاشقی چابک تر از پروانه هم

ای کنج دلها مهر تو در سینه ام روزنی

شاید توانی یافتن چیزی درین ویرانه هم

گرید به حالم آشنا رحم آور بیگانه هم

چون در کنارم نامدی زان لب کرم کن بوسه

کز باده وصلت شدم راضی به یک پیمانه هم