از آهنست سقف فلک گویا که نیست

حسن تو را به شیشه می بی خمار ازان

باقیست یک دمی دگر از عمرم ای طبیب

بگذر ز چاره ام که گذشتست کار ازان

تیر دعای خسته دلانرا گذار ازان

آورده زور بر دل زارم سپاه غم

ساقی بیار می که برآرم دمار ازان