از نم سیلی فنا شد صورت شیرین ز سنگ

عزم پابوس تو درخاطر مصمم هم چنان

کشور جان شد ز دست و قلعه تن پست گشت

بر حسار دل هجوم لشگر غم هم چنان

صورت شیرین او در چشم پرنم هم چنان

عالمی از خویشتن داری به مستوری مثل

من به شیدائی علم رسوای عالم هم چنان