قسمی از بیگانگی دارد که می بارد از آن

دست از تمکین به جنبانیدن خنجر زدن

شیر دلرا کند گرد لشگر حسنش ز جا

نیست آسان خویش را بر قلب این لشگر زدن

خانه دل را به دست آشنائی در زدن

باده در خلوت کشیدن های او را در قفاست

سر ز جائی برزدن آتش به عالم در زدن