یک جهان لطف است ازو بعد از تواضعهای عام

خانه دل را به دست آشنائی در زدن

باده در خلوت کشیدن های او را در قفاست

سر ز جائی برزدن آتش به عالم در زدن

سر ز من پیچیدن اندر حالت ساغر زدن

نرگس خنجرزن او زخم خنجر خورده را

می کشد از انتظار خنجر دیگر زدن