وزان شکل هلالی قدر ماه چهارده بشکن

اگر در وادی عشقت دل از ظلمت کشد لشگر

شکوه لشگر دل را به زور یک نگه بشکن

به بام بارگاه آی و ز برقع طرف رخ بنما

فراغعت را غنیمت دان غمین منشین قدح بستان

تکلف را اجازت ده کمر بگشا کله بشکن

اگر از کام جویان بر در و دیوار او بینی