ای روشنائی نظر پاکباز من

یارب که گوید از من مسکین خاکسار

با شهسوار سر کش گردون فراز من

کای نوربخش چشم جهان بین مردمان

چشمت که خوش بمن به فکندی خدنگ ناز

اکنون چرا نمی نگرددر نیاز من

گوش مبارکت که ز من می شنید راز