دهد غماز را دشنام پیش محتشم یعنی

که می ترسد ز رازش حرفی افتد برملا از من

نهانی می نمایندم بهم خاصان او گویا

به آن بیگانه خو هم گفته حرف آشنا از من

تو هم باید دگر حرفی نگوئی هیچ جا از من