محتشم تا خسروان را مجلس آراید به شعر

گر خلاصی جویم از زنجیر سودای تو من

دست من گیر ای گل رعنا که هستم از فراق

خار در پا رفته راه تمنای تو من

پادشاه او تو باشی مجلس آرای تو من