ز قرب یار ننهادم ز جای خود قدم بالا

به بدخواه از پی درخواه جز می التجای من

چو فرمائی که خاصانت به بزم آرند یاران را

به حاجب هم به جنبان گوشه چشمی برای من

چها در سر گرفتی غیر اگر بودی به جای من

به تشریف غلامی گر بلند آوازه ام سازی

زند بر بام چرخ ایام کوس کبریای من