چها در سر گرفتی غیر اگر بودی به جای من

چو فرمائی که خاصانت به بزم آرند یاران را

به حاجب هم به جنبان گوشه چشمی برای من

ز قرب یار ننهادم ز جای خود قدم بالا

به تشریف غلامی گر بلند آوازه ام سازی

زند بر بام چرخ ایام کوس کبریای من